Voor Marinus was de verkoop van de woning aan de P.C. Stamstraat 70 allesbehalve een gewone verkoop. Het was niet zijn eigen woning, maar het huis van mevrouw Raamsman, voor wie hij al jarenlang mantelzorger is. Na het overlijden van haar man groeide zijn hulp uit tot een bijzondere band, waarin vertrouwen, zorg en verantwoordelijkheid centraal stonden. Toen mevrouw uiteindelijk niet meer zelfstandig kon wonen, brak ook het moment aan waarop haar woning verkocht moest worden. Geen eenvoudige beslissing, maar wel één die met zorg genomen werd.

Van een helpende hand naar jarenlange mantelzorg

Marinus leerde de man van mevrouw Raamsman kennen. In de laatste periode van zijn leven hielp hij al regelmatig met het onderhoud rondom de woning. “Ik deed de tuin, maaide het gras en verzorgde de konijnen. Ik kwam er eigenlijk iedere avond wel even.”

Toen meneer Raamsman in 2016 overleed, vroeg mevrouw of hij haar wilde blijven helpen.

“We zouden wel zien hoe het liep,” vertelt Marinus. “Maar uiteindelijk ben ik vele jaren voor haar blijven zorgen.” Iedere ochtend was hij tussen acht en tien uur bij haar. Hij verzorgde de dieren, hielp met praktische zaken en ondersteunde haar waar dat nodig was. Langzaam maar zeker groeide de hulp uit tot veel meer.“Je bouwt echt een band op met elkaar.”

Vertrouwen dat verder ging dan alleen zorg

Omdat mevrouw steeds minder goed in staat was haar financiële zaken zelf te regelen, kwam ook die verantwoordelijkheid bij Marinus terecht. Op advies van de Rabobank werd een levenstestament opgesteld, waardoor hij haar belangen kon behartigen.

“Daar heb ik wel goed over nagedacht,” vertelt hij eerlijk. “Je krijgt toegang tot iemands financiële zaken. Dat kan alleen als er volledig vertrouwen is. Uiteindelijk heb ik alles overgenomen, zodat alles goed geregeld bleef.” Het tekent de bijzondere band die in de loop der jaren ontstond.

Een moeilijke periode

Na een ziekenhuisopname ging de gezondheid van mevrouw snel achteruit. Zelfstandig wonen werd steeds moeilijker. “Ze wilde absoluut niet naar een verzorgingstehuis. Ze wilde het liefst thuis blijven.”

Toch bleek dat uiteindelijk niet langer verantwoord. Toen ze meerdere keren ’s nachts de straat op liep, moest er een moeilijke beslissing worden genomen. Via het ziekenhuis verhuisde ze eerst naar een zorglocatie in Almelo en later naar De Hoge Es, waar ze inmiddels alweer drie jaar woont. “Daar gaat het gelukkig heel goed met haar.”

Zelf blijft Marinus haar nog altijd trouw bezoeken. “Drie dagen per week ga ik nog even langs. We drinken samen koffie en maken een praatje. Ze vindt het altijd jammer als ik weer wegga. Ze ziet me het liefst de hele dag.”

Loslaten met een goed gevoel

Hoewel mevrouw haar woning het liefst had aangehouden, was dat op de lange termijn niet meer haalbaar. Er waren geen kinderen die het huis konden overnemen en de woning stond inmiddels al drie jaar leeg. Ondertussen liepen de zorgkosten door en bracht het bezit van de woning steeds hogere lasten met zich mee.“Dan moet je op een gegeven moment een keuze maken. Dat is niet makkelijk, maar wel noodzakelijk.” Voor Marinus stond één ding vast. “Als we het gingen doen, dan moest alles netjes geregeld zijn.”

Een vertrouwde keuze

Voor de verkoop hoefde hij niet lang na te denken over de makelaar. “Ik kende Reggedael nog vanuit de tijd van Rensen. Dat voelde meteen vertrouwd. Mijn zoon had daarnaast al meerdere keren een woning gekocht en verkocht via Reggedael en had daar ook goede ervaringen mee.” Vanaf het eerste gesprek voelde het goed. “Ik wilde vooral dat alles goed op papier stond. Ook richting de familie. Dat iedereen kon zien dat alles eerlijk en zorgvuldig was verlopen.”

Een verkoop die snel verliep

De woning werd verkoopklaar gemaakt en al snel volgde een open huis.“Er kwamen ontzettend veel mensen kijken. Dat was echt goed geregeld.” Vanaf het moment dat het verkoopbord in de tuin stond, ging het snel. “De foto’s waren gemaakt en de woning was vrij snel verkocht. Dat gaf veel rust.”

Er kwamen meerdere biedingen binnen, maar uiteindelijk werd de woning gegund aan een jong stel. “Ze waren ontzettend blij. Ze gaan de woning helemaal vernieuwen. Mooi om te zien dat het huis weer een nieuwe toekomst krijgt.”

Rust door goede begeleiding

Hoewel de verkoop goed verliep, bleef het spannend. “Het gaat om veel geld en je doet zoiets niet iedere dag. Dan wil je gewoon zeker weten dat alles goed geregeld wordt.”

Juist daarom kijkt Marinus met een goed gevoel terug op de samenwerking. “De verkoop was netjes uit handen genomen. Natuurlijk blijf je er zelf druk mee, maar het gaf vertrouwen dat alles zorgvuldig werd geregeld. Dat gaf mij rust.”

Als hij terugkijkt op het hele traject, overheerst vooral één gevoel.

“Je doet zoiets voor iemand anders. Dan wil je dat alles klopt. Dat is gelukt.”